Pasen

Overdenking

Eindpunt

Soms komt er ineens een gedachte in mij op, als ik naar de beelden kijk uit Oekraïne. Naar de vernieling van de steden en naar al het leed dat mensen wordt aangedaan. Ik denk dan: ooit zal er toch weer iets van vrede zijn? Hoe moeten ze dan verder daar in dat land? Hetzelfde geldt voor landen als Jemen of Syrië. Verder weg van ons maar de beelden en de gruweldaden zijn dezelfde. Het was hetzelfde in Europa na de Tweede Wereldoorlog toen bijna het hele continent in puin lag. Na het einde moet je door. Nadat het klaar is moet je oprapen wat je nog hebt en daarmee moet je verder gaan.

Soms lijkt het alsof het een grote cirkel is en dat we met elkaar als mensen altijd weer aan hetzelfde punt komen met zijn allen. Altijd wordt er weer iets kapotgeschoten wat is opgebouwd, altijd is er weer ergens geweld tegen elkaar. Telkens weer moeten we van voren beginnen, zo lijkt het.


In zekere zin is Goede Vrijdag ook zo een eindpunt. Jezus wordt vermoord omdat hij durft in te gaan tegen de gevestigde orde. Omdat hij de vragen stelt die niemand wil horen, omdat er zo snel geen antwoord te vinden is. De beproefde methode: wat niet mag zijn wordt vernietigd door geweld.


Maar Goede Vrijdag is niet het einde. Misschien is dat het enige wat mij nog een beetje hoop geeft voor de toekomst in deze tijden. Zelfs iets dat zo duidelijk een eindpunt is als de dood van een mens is voor God een kans voor een nieuw begin. De beproefde tactiek heeft niet gewerkt. Het leven heeft gewonnen van de dood.


Laten we bidden dat hier op aarde eindelijk de liefde het zal winnen van de haat. Onmogelijk? Als God ervoor kan zorgen dat wij op Paasochtend een leeg graf aantreffen, dan is niets onmogelijk.

Ds. Pascal Handschin

Reacties plaatsen is niet mogelijk.